Pomnikowe drzewa w gminie Łęczyca (łódzkie).

Gmina wiejska Łęczyca (pow. łęczycki) leży w centralnej Polsce, w północnej części województwa łódzkiego. To typowo rolnicza gmina – użytki rolne zajmują w niej aż 85% powierzchni, użytki leśne to zaledwie 6% (niewielkie lasy znajdują się jedynie w południowo – zachodniej części gminy). Wobec powyższych faktów można podejrzewać, że lista pomników przyrody będzie krótka. Ochroną pomnikową w gminie Łęczyca objęto 3 pojedyncze egzemplarze drzew oraz aleję złożoną ze 163 lip drobnolistnych.

Pierwsze pomnikowe drzewo – wiąz szypułkowy o obwodzie 464 cm i wysokości 30 m – rośnie przy ogrodzeniu kościoła pw. Marii Magdaleny w Leźnicy Małej.

GPS N 52°02′29″ , E 19°05′26″

Pomnikowa lipa drobnolistna w Topoli Królewskiej znajduje się również na terenie kościelnym. Rośnie przy ogrodzeniu świątyni pw. św. Bartłomieja i jest dobrze widoczna z drogi.

GPS N 52°04′43.7″ , E 19°11′52.5″

Drzewo posiada rozdwojony pień o obwodach 330 i 280 cm, wysokość okazu to 26 m.

W pobliskiej Topoli Szlacheckiej, obok bramy gospodarstwa nr 57, rośnie pomnikowy kasztanowiec zwyczajny o obwodzie 360 cm.

GPS N 52°05′26.6″ , E 19°12′10.7″

Niestety, kasztanowiec porażony jest inwazyjnym szkodnikiem – szrotówkiem kasztanowcowiaczkiem. Larwy tego motyla żerując bardzo osłabiają drzewo, powodując nawet jego obumieranie. Zostawiają charakterystyczne plamy na liściach.

Pomnikowa aleja lipowa położona jest przy drodze gminnej nr 312309, na odcinku od DK 60 do przysiółka Gawrony – Majątek.

GPS N 52°06′31″ , E 19°14′25″ (początek)

Aleję tworzy ponad 160 drzew z gatunku lipa drobnolistna o obwodach pni mierzonych na wysokości pierśnicy : 147 – 283 cm.

Pomniki przyrody w mieście Łęczyca opisałem w poprzednim artykule.

Pomniki przyrody w Łęczycy (łódzkie).

Łęczyca to średniej wielkości miasto w centralnej Polsce, położone na lewym brzegu rzeki Bzura, w północno – wschodniej części województwa łódzkiego. Jest siedzibą władz miejskich, gminnych i powiatowych. W centrum miejscowości znajduje się prostokątny rynek z klasycystycznym ratuszem, otoczony kolorowymi kamienicami.

Niedaleko rynku stoi ceglany zamek z poł. XIV w. Jego mury stanowiły część systemu fortyfikacji miejskich. Część zamkowych wnętrz zaadaptowano na cele muzealne. Tematyką wystaw jest historia regionu oraz diabeł Boruta, który ponoć zamieszkuje zamkowe podziemia.

200 m na wschód od zamku znajduje się Park Miejski im. Józefa Piłsudskiego. Teren parku jest ogrodzony, wejście m.in. od ulicy 18 Stycznia.

Jedynym drzewem w parku o statusie pomnika przyrody jest dąb szypułkowy o nazwie „Kazimierz”.

Drzewo mierzy w obwodzie 338 cm, wysokość okazu 33,5 m.

Dwa pomnikowe drzewa zlokalizowane są przy kościele pw. św. Andrzeja Apostoła. Od strony ul. Panieńskiej rośnie lipa drobnolistna o obwodzie 296 cm i wysokości 31 m.

Pień posiada znaczny ubytek po obłamanym konarze.

Ciekawostką dendrologiczną jest okaz igliczni (glediczji) trójcierniowej, rosnącej przy ul. Kościelnej.

Drzewo posiada charakterystyczne, długie do 17 cm ciernie, owocem są płaskie czerwonobrązowe strąki o długości nawet 40 cm.

Obwód pomnikowej glediczji wynosi 250 cm, wysokość drzewa 29 m.

Będąc w Łęczycy należy obowiązkowo zajechać do pobliskiego Tumu (gmina Góra Świętej Małgorzaty), gdzie znajduje się jeden z najstarszych kościołów romańskich w Polsce – Archikolegiata NMP i św. Aleksego z poł. XII w. Wejście do świątyni prowadzi przez  bogato rzeźbiony portal z ok. 1160 r. z tympanonem ukazującym Matkę Bożą z Dzieciątkiem i dwoma aniołami.

W następnym artykule opiszę pomnikowe drzewa w gminie wiejskiej Łęczyca.