Pomniki przyrody w Pomorsku (gm. Sulechów, lubuskie).

W województwie lubuskim istnieją cztery przeprawy promowe przez Odrę: w Połęcku, Brodach, Pomorsku i Milsku. O promie w Brodach wspominałem w artykule „Pomnikowa topola czarna przy promie w Brodach„. Prom w Pomorsku znajduje się 4 km na wschód od Brodów, w ciągu drogi wojewódzkiej 281.

Ciekawym obiektem w Pomorsku jest kościół rzymskokatolicki (dawniej ewangelicki) pw. św. Wojciecha – budowla neogotycka z 1858 r.

Starszym zabytkiem jest pałac z XVIII w. przebudowany w 1870 r. i po II wojnie światowej. Obecnie mieści się tu szkoła i biblioteka.

Pałac otacza park o powierzchni 6,9 ha założony w końcu XVIII w., następnie przekształcony w XIX w. W drzewostanie założenia parkowego przeważają gatunki liściaste, do ochrony pomnikowej powołano 3 drzewa. Najokazalszym jest dąb szypułkowy o obwodzie 600 cm i wysokości 29 m.

Przy cieku wodnym należy szukać pomnikowej olszy czarnej. Choć jest to popularny, krajowy gatunek drzewa rosnący na wilgotnych stanowiskach, rzadko jest obejmowany ochroną pomnikową.

  Olsza mierzy w obwodzie 350 cm, wysokość drzewa 26 metrów.

Po pomnikowym świerku pozostała tylko niewysoka karpa.

Kilka innych świerków w pałacowym parku posiada walory pomnikowe.

Na uwagę zasługują również: piękny buk w odmianie czerwonolistnej oraz okazałe kasztanowce.

Grupę 3 pomnikowych dębów (jeden uschnięty nie prezentowany na zdjęciach niżej) można odnaleźć na terenie leśnym zlokalizowanym na północ od Pomorska (oddz. 313j) , na prawo od drogi Pomorsko – Brzezie.

GPS N 52°03′44″ , E 15°28′44″

Dęby mierzą w obwodzie 461; 476; 594, wysokość 20 – 29 metrów.

Niedaleko Pomorska rośnie słynna sosna pospolita „Rzepicha”, uważana za najgrubsza w Polsce. Więcej o niej w następnym artykule.

3 myśli nt. „Pomniki przyrody w Pomorsku (gm. Sulechów, lubuskie).

  1. Wydawało mi się że pomnik przyrody jest chroniony „aż do naturalnego rozpadu” a tu ten świerk ewidentnie wycięty!
    Ale to nie pierwszy raz gdy spotykam się z takim specyficznym rozumieniem „naturalnego rozpadu”.

    • W ustawie jest napisane „Na terenach niezabudowanych, jeżeli nie stanowi to zagrożenia dla ludzi lub mienia, drzewa stanowiące pomniki przyrody podlegają ochronie aż do ich samoistnego, całkowitego rozpadu„. Ciężko nazwać park przy szkole terenem niezabudowanym, ponadto spróchniałe drzewo mogło zagrażać bezpieczeństwu dzieci. Wycięcie pomnikowego drzewa wiąże się jednak z wcześniejszą uchwałą Rady Gminy pozbawiające go ochrony pomnikowej, a tej niestety w Dziennikach Urzędowych Woj. Lubuskiego nie znalazłem. Prawdopodobnie to czyjaś samowola.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *