Pomniki przyrody w Siedlisku.

Historia murowanego zamku w Siedlisku (Karolat) sięga połowy XVI w., kiedy to Franz Rechenberg rozpoczął przebudowę drewniano – ziemnego grodu na kamienno – ceglaną warownię. Na początku XVII w. nowy właściciel Jerzy Schönaich przebudował zamczysko w stylu renesansowym. W późniejszym czasie budowlę kilkukrotnie przebudowywano, kres jej świetności nastąpił w 1945 r. gdy zamek spłonął. Obecnie pozostaje w częściowej ruinie i z racji ciągłego remontu nie jest udostępniany do zwiedzania. Przyjezdny turysta może obejrzeć zamek tylko z zewnątrz, warty uwagi jest budynek bramny z kartuszem herbowym oraz otaczające zamek fortyfikacje.

Szansa na dokładniejsze zwiedzanie zabytku pojawia się corocznie z początkiem maja, gdy na zamkowym dziedzińcu odbywa się festyn z okazji Święta Bzów (zdjęcia z imprezy 2014 r. tutaj).

Warto wejść do zamkowej kaplicy zlokalizowanej przy budynku bramnym, wewnątrz przepiękne renesansowe empory oraz ambona i epitafium.

Już w XVII w. opisywano przepiękne zamkowe ogrody, poszerzone później o park krajobrazowy. Fragmenty założenia parkowego widoczne są również poza murami zamkowymi : naprzeciw Urzędu Gminy oraz na tyłach Zespołu Placówek Oświatowych. Tam też rosną okazy drzew o statusie pomników przyrody. Pomnikowy egzemplarz dębu szypułkowego o obwodzie 540 cm i wysokości 30 m rośnie w rogu ogrodzonego parku naprzeciw UG.

Pomnikowy cis o obwodzie 210 cm opisywany jest na tyłach pobliskiego Zespołu Placówek Oświatowych. Problem w tym, że rosną tam dwa wielopienne egzemplarze cisa. Pierwszy rośnie na dość stromej skarpie, powyżej boiska.

Drugi, usychający przy budynku internatu.

Warty uwagi i ochrony pomnikowej jest potężny wiąz szypułkowy o pniu porośniętym bluszczem, rosnący przy schodach do internatu.

Drzewostan tego parku uświetnia okaz platana klonolistnego.

Schodząc przy zamku brukowaną drogą w kierunku Odry, następnie skręcając w lewo dotrzemy do pomnikowego dębu o obwodzie 560 cm i wysokości ok. 30 m.

Idąc dalej tą drogą (znakowany żółty szlak turystyczny i ścieżki rowerowe) miniemy po lewej olbrzymi (niestety zamierający) pomnikowy okaz dębu o obwodzie 590 cm. Obok ławka i stoliki do odpoczynku.

Dalsza trasa wiedzie wzdłuż alei dębowej, mijamy leśną drogę z mostkiem na cieku wodnym i wędrujemy dalej do rozwidlenia ścieżek rowerowych. Tam ciek wodny wpada do starorzecza Odry, znowu możemy usiąść na ustawionych ławkach i podziwiać dwa okazy dębu szypułkowego (jeden o statusie pomnika przyrody – obwód 580 cm).

Spacerując dalej mamy okazję poznać tereny siedliskowe bobra.

Zadziwiające, na jak gruby egzemplarz dębu może porwać się bóbr.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *