Pomnikowy jesion z Przemętu (pow. wolsztyński, wielkopolskie).

Historia osadnictwa na terenie dzisiejszego Przemętu (pow. wolsztyński, wielkopolska) sięga XII w. p.n.e. W XI w. wybudowano tu gród piastowski, który rozwinął się do funkcji miasta. 3 lipca 1408 roku król Władysław II Jagiełło zgodził się oddać Przemęt cystersom, potrzebował pieniędzy na zbliżającą się wojnę z Krzyżakami. Długa historia zakonników w Przemęcie trwała do 1805 roku. Cystersi pozostawili po sobie zespół klasztorny z XVII w., w którego skład wchodzi m.in. monumentalny kościół pw. św. Jana Chrzciciela.

W pobliżu kościoła (ul. Klasztorna) znajduje się zbudowana z głazów narzutowych kapliczka z figurką Matki Boskiej.

Tuż obok (70 m na południe od prezbiterium kościoła) rośnie okazały jesion wyniosły.

GPS N 52°00′34″ , E 16°17′35″

Pień tego drzewa o obwodzie 540 cm na wysokości 2,5 m rozwidla się na 3 główne przewodniki. Wysokość drzewa – 25 m, szacunkowy wiek to 250 lat.

W szpalerze drzew rosnących przy ul. Klasztornej znajduje się kilka innych jesionów wyniosłych, jednak żaden z nich nie dorównuje temu pomnikowemu.

Pomnikowy dąb w Kłodzie Górowskiej (gm. Góra, dolnośląskie).

Jadąc szosą nr 324 z Góry do Rawicza naszą uwagę może przyciągnąć okazały dąb szypułkowy, rosnący po lewej (północnej) stronie drogi, w miejscowości Kłoda Górowska (ok. 1600 m za stacją paliw Orlen przy ul.Wrocławskiej w Górze). Próżno na jego pniu szukać stosownej tabliczki czy innego oznakowania, jednak od 1998 r. drzewo posiada status pomnika przyrody. Jak każdy dąb rosnący na otwartej przestrzeni, pomnikowy okaz posiada krótki pień i szeroką, rozłożystą koronę. Pomnikowy dąb rośnie w towarzystwie murowanej kapliczki.

Obwód dębu z Kłody Górowskiej wynosi 505 cm, wysokość drzewa 25 metrów.

W dolnej części korony widoczne są ślady (częściowo zabliźnione) po odciętych konarach.

W pobliżu dębu (ok. 150 m) znajduje się pałac z drugiej połowy XIX w. Od północy przylegają do niego zabudowania folwarczne, a od południa założenie parkowe.

W drzewostanie parku wyróżniają się pokaźne platany klonolistne tuż przy pałacu.

Pierwotna kompozycja parku, w którym istotne znaczenie miały stawy oraz łączące je cieki wodne została zatarta. Ważnym elementem zachowanym w dość dobrym stanie jest kaplica z 1892 r. z cmentarzykiem rodowym dawnych właścicieli.