Pomniki przyrody w gminie Polkowice (dolnośląskie).

Gmina miejsko – wiejska Polkowice położona jest w północnej części województwa dolnośląskiego, w powiecie polkowickim. W zasadzie cały teren gminy znajduje się w zasięgu eksploatacji rud miedzi, wydobywanych i przerabianych przez KGHM Polska Miedź S.A. W krajobrazie gminy wyróżnia się silnie uprzemysłowione centrum – miasto Polkowice, otoczone mozaiką lasów (40% pow. gminy) i pól uprawnych (43% pow gminy). Na terenie gminy istnieją zaledwie 2 pomniki przyrody ożywionej: pojedynczy okaz dębu szypułkowego oraz podwójna aleja dębowa o długości 795 m, obejmująca 346 egzemplarzy (w tym 345 dębów szypułkowych oraz 1 dąb czerwony).

Wspomniany wyżej pojedynczy okaz pomnikowego dębu rośnie w kompleksie leśnym (oddz. 115 c) położonym na południe od wsi Żelazny Most (ok. 1,5 km od tartaku, boiska).

GPS N 51°27’46.45” , E 16°10’25.44”

Drzewo mierzy w obwodzie 360 cm, wysokość dębu 23 metry, wiek wg danych Nadleśnictwa Lubin 350 lat.

Unikalna, czterorzędowa aleja złożona głównie z dębów szypułkowych, znajduje się w Nowym Dworze – formalnie jest to część dużej wsi Jędrzychów. Do alei prowadzą drogowskazy, ustawione przy głównych skrzyżowaniach we wsi.

Lokalizację alei najlepiej oddaje mapka, będąca fragmentem tablicy usytuowanej na początku i końcu alei.

Początek alei znajduje się na skraju parku otaczającego pałac w Nowym Dworze.

Na ustawionych tablicach bardzo szczegółowo opisano ten pomnik przyrody.

Przedmiotem ochrony jest podwójna, czterorzędowa aleja o długości 795 m, złożona z 345 dębów szypułkowych oraz jednego dębu czerwonego. Obwód drzew mieści się w przedziale 80 – 306 cm, wysokość 17 – 27 m.

Koniec alei styka się z granicą lasu. Tu znajduje się ambona myśliwska oraz tablice informacyjne o treści identycznej jak na początku.

Pomniki przyrody we wsi Węgliny (gm. Gubin, lubuskie).

Węgliny to niewielka wieś położona w województwie lubuskim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Gubin (15 km na południe od Gubina). Otoczona mozaiką pół uprawnych oraz lasów nie posiada znaczniejszych zabytków. Co zatem może przyciągnąć turystę zwiedzającego te okolice? Bogactwo przyrody, a ściślej duża ilość nieprzeciętnych pomników przyrody. Do tych najciekawszych należy ogromny dąb szypułkowy – najstarszy w gminie, rosnący w zagajniku porastającym wzgórze na północ od wsi (na prawo od drogi do Luboszyc, Wielotowa).

GPS N 51°49’34” , E 14°43’21”

Drzewo mierzy w obwodzie aż 764 cm, szacunkowy wiek ok. 400 lat.

W centrum wsi, naprzeciw budynku nr 30, rośnie olbrzymi okaz wiązu szypułkowego. Jego obwód wynosi 840 cm, więc niewiele ustępuje najstarszemu „Wiedźminowi” (940 cm, 400 lat, Komorów, gm. Gubin). Niestety nie figuruje w rejestrze pomników przyrody, choć w pełni na to zasługuje.

GPS N 51°49’27” , E 14°43’19”

Szacunkowy wiek tego okazu to ok. 350 lat. Mimo sędziwego jak na wiąz wieku, drzewo odznacza się dobrym stanem zdrowotnym.

W lesie (oddz. 219a), na prawo od drogi do Kumiałtowic, rośnie pomnikowy dąb szypułkowy o obwodzie 470 cm.

GPS N 51°49’15” , E 14°43’30”

Ciekawe jest otoczenie tego dębu – to zabagniony teren z wieloma sędziwymi dębami i roślinnością typową dla terenów podmokłych. O wyjątkowości tego miejsca świadczy tablica opisująca ten teren jako powierzchniowy pomnik przyrody (choć nie znalazłem nigdzie podstawy prawnej).

Fragment drogi do rezerwatu „Uroczysko Węglińskie” i dalej do Mielna obsadzony jest dębami w wieku 200 – 300 lat. 400 – metrowa aleja 53 dębów szypułkowych chroniona jest jako pomnik przyrody.

GPS N 51°48’54” , E 14°42’49” (początek)

Obwód dębów w alei 80 – 300 cm, wysokość 20 – 28 m. Część drzew jest uschnięta, na kilku widać ślady żerowania kozioroga dębosza.

Szkoda, że tak cenne okazy nie zostały w żaden sposób oznakowane. Oprócz typowych tabliczek na pniu, warto by na miejscu ustawić tablicę z mapą i opisem pomnikowych obiektów. Takie rozwiązania są już powszechne z wielu miejscowościach woj. lubuskiego.