Pomnikowe drzewa w gminie Łęczyca (łódzkie).

Gmina wiejska Łęczyca (pow. łęczycki) leży w centralnej Polsce, w północnej części województwa łódzkiego. To typowo rolnicza gmina – użytki rolne zajmują w niej aż 85% powierzchni, użytki leśne to zaledwie 6% (niewielkie lasy znajdują się jedynie w południowo – zachodniej części gminy). Wobec powyższych faktów można podejrzewać, że lista pomników przyrody będzie krótka. Ochroną pomnikową w gminie Łęczyca objęto 3 pojedyncze egzemplarze drzew oraz aleję złożoną ze 163 lip drobnolistnych.

Pierwsze pomnikowe drzewo – wiąz szypułkowy o obwodzie 464 cm i wysokości 30 m – rośnie przy ogrodzeniu kościoła pw. Marii Magdaleny w Leźnicy Małej.

GPS N 52°02′29″ , E 19°05′26″

Pomnikowa lipa drobnolistna w Topoli Królewskiej znajduje się również na terenie kościelnym. Rośnie przy ogrodzeniu świątyni pw. św. Bartłomieja i jest dobrze widoczna z drogi.

GPS N 52°04′43.7″ , E 19°11′52.5″

Drzewo posiada rozdwojony pień o obwodach 330 i 280 cm, wysokość okazu to 26 m.

W pobliskiej Topoli Szlacheckiej, obok bramy gospodarstwa nr 57, rośnie pomnikowy kasztanowiec zwyczajny o obwodzie 360 cm.

GPS N 52°05′26.6″ , E 19°12′10.7″

Niestety, kasztanowiec porażony jest inwazyjnym szkodnikiem – szrotówkiem kasztanowcowiaczkiem. Larwy tego motyla żerując bardzo osłabiają drzewo, powodując nawet jego obumieranie. Zostawiają charakterystyczne plamy na liściach.

Pomnikowa aleja lipowa położona jest przy drodze gminnej nr 312309, na odcinku od DK 60 do przysiółka Gawrony – Majątek.

GPS N 52°06′31″ , E 19°14′25″ (początek)

Aleję tworzy ponad 160 drzew z gatunku lipa drobnolistna o obwodach pni mierzonych na wysokości pierśnicy : 147 – 283 cm.

Pomniki przyrody w mieście Łęczyca opisałem w poprzednim artykule.

Pomnikowa aleja kasztanowcowa w Lubinie.

Lubiński zamek powstał prawdopodobnie w końcu XIII w. na miejscu wcześniejszego grodu. W poł. XIV w. warownię rozbudowano, w tym czasie również połączono fortyfikacje zamku z obwodem murów miejskich. Kres zamku przyniosła wojna trzydziestoletnia, podczas oblężenia przez wojska szwedzkie w 1641 r. został prawie zupełnie zniszczony. Przez lata nikt nie podjął się odbudowy zamku, pozostałości zostały zniszczone podczas ostrzału artyleryjskiego w 1945 r. W obrębie Wzgórza Zamkowego zachowała się gotycka kaplica wzniesiona w I poł. XIV w., pełni obecnie funkcję galerii sztuki (Ośrodek Kultury „Wzgórze Zamkowe”).

W północnej ścianie kaplicy zachował się ostrołukowy portal z tympanonem z 1349 r.

Teren poniżej Wzgórza Zamkowego ma charakter niewielkiego parku ograniczonego z dwóch stron rzeką Zimnicą i potokiem Baczyna. Ozdobą tego założenia jest pomnikowa aleja złożona z wiekowych kasztanowców białych.

Ochroną pomnikową objęto 11 drzew o obwodach 200, 250, 215, 195, 265, 175, 215, 205, 220, 195, 240 cm.

Okolice Wzgórza Zamkowego to ciekawe miejsce spacerowe zmuszające jednak do głębszej refleksji. Ustawiono tu wiele rzeźb i pomników upamiętniających martyrologię narodu polskiego, posadzono również kilka Dębów Pamięci ku czci pomordowanych przez NKWD polskich oficerów.

Wiele tablic o treściach patriotycznych i historycznych powieszono na fragmencie muru pomiędzy kaplicą a ul. Piastowską.