Pomniki przyrody w Myśliborzu (gm. Paszowice, dolnośląskie).

Myślibórz to mała, ale znana wieś leżąca na pograniczu Pogórza Kaczawskiego i Równiny Jawora (gm. Paszowice, pow. jaworski, dolnośląskie). W dolnej części wsi znajduje się odremontowany pałac z drugiej połowy XIX w. Zabytek otoczony jest niewielkim parkiem, ze starego drzewostanu zachowały się okazy buków, platana klonolistnego, cisa i widocznej na zdjęciu poniżej sosny czarnej.

W górnej części wsi mieści się Zarząd Parku Krajobrazowego „Chełmy” i działające przy nim Centrum Edukacji Ekologicznej i Krajoznawstwa „Salamandra”.Duża woliera jest częścią Ośrodka Rehabilitacji Zwierząt.

Przed budynkiem znajduje się węzeł szlaków, żółty to Szlak Wygasłych Wulkanów, czerwony to Szlak Brzeżny, biegnący krawędzią Sudetów od Złotoryi do Bolkowa.

W pobliżu Salamandry, po lewej stronie szlaku prowadzącego Małych Organów Myśliborskich, rosną dwa pomnikowe cisy pospolite.

GPS  N 51°01′27″ , E 16°07′09″

Obwód pomnikowych okazów wynosi 90 i 140 cm, wysokość drzew ok. 8 metrów. Podany w rejestrze wiek 350 – 400 lat jest raczej przesadzony.

Do obsługi sporej rzeszy turystów odwiedzających Myślibórz przygotowano duży, płatny parking. Z tego miejsca można najkrótszą drogą dotrzeć do Wąwozu Myśliborskiego. Szlak wzdłuż parkingu wysadzany jest kasztanowcami białymi – aleja posiada status pomnika przyrody.

1.Myślibórz - pomnikowy szpaler kasztanowcówaleja kasztanowcowa w Myśliborzu jesienią

Pomnikowa aleja składa się z 28 kasztanowców o obwodach 190 – 365 cm, wysokość drzew ok. 20 m, szacunkowy wiek – 100 lat.

Zostawiamy aleję w tyle i po chwili znajdujemy się na granicy rezerwatu. Szlak wiedzie dalej cienistym wąwozem wzdłuż potoku Jawornik, ustawione co kilkaset metrów kolorowe tablice dydaktyczne poszerzą naszą wiedzę.

Do parkingu możemy wrócić przechodząc całą trasę ścieżki przyrodniczej lub zawracając w dowolnym momencie. Warto wtedy jeszcze raz spojrzeć na sędziwe kasztanowce – pomniki przyrody.

Pomnikiem przyrody nieożywionej w Myśliborzu są Małe Organy Myśliborskie na wzgórzu Rataj. Opisałem je dokładnie w poprzednim artykule.

Wzgórze Radogost w Parku Krajobrazowym „Chełmy” (gm. Paszowice).

Jednym z ciekawszych wzniesień w granicach Parku Krajobrazowego „Chełmy” jest   położony na zewnętrznej krawędzi Pogórza Kaczawskiego Radogost (398 m n.p.m.). Swoją atrakcyjność wzgórze zawdzięcza głównie wieży widokowej o wysokości 22 m, panorama z platformy szczytowej należy do najpiękniejszych w Sudetach.

Radogost to nie tylko wspaniałe widoki, to również cenne walory przyrodnicze, z którymi warto się zapoznać. To znakomite miejsce zarówno na krótki spacer, jak i punkt na trasie dłuższej wycieczki po Chełmach. Dla zmotoryzowanych turystów najwygodniejszym punktem wyjścia będzie parking we wsi Kłonice. Do Kłonic prowadzi tylko jedna droga z Paszowic, tam też stosowny drogowskaz.

Zanim trafimy na parking u podnóża Radogostu, warto spojrzeć na pięknie odremontowany kłonicki pałac. Budowla która powstała w 1577 r. jako renesansowy dwór, została gruntownie przebudowana w 1879 r.

Niemniej ciekawie prezentują się zabudowania folwarczne.

klonice-zabudowania-folwarczne

Na miejscu postojowym oraz przy drodze na szczyt ustawiono tablice edukacyjne.

Obok szlaku, na skraju lasu, stoi wiata turystyczna z ławkami, stołami i grillem.

Zaraz po wejściu do lasu szlak (oznaczony czerwonym trójkątem) biegnie wzdłuż pomnikowego szpaleru złożonego z daglezji zielonych.

Daglezja zielona, zwana też jedlicą, to wysokie drzewo pochodzące z Ameryki Północnej. Można ją łatwo rozpoznać po charakterystycznej szyszce.

Ochroną pomnikową objęto 88 szt. okazów obsadzonych wzdłuż szlaku i drogi krzyżującej się przy skraju lasu. Obwód drzew od 70 do 187 cm, wysokość 25 m, wiek 30 – 80 lat.

Trochę powyżej miejsca, gdzie kończy się pomnikowy szpaler, szlak skręca nieco w lewo, a w prawo odchodzi droga prowadząca na północne zbocze. Rosną tam wyjątkowo wysokie buki pospolite, o długiej kłodzie i słabo rozwiniętej koronie.

Jeden z nich (brak oznakowania) o obwodzie 285 cm i wysokości 28 m uznano za pomnik przyrody.

Trawersując zbocze dotrzemy do prowadzącej na wieżę zielono znakowanej ścieżki przyrodniczej. Szczytowe partie Radogostu porasta rzadki las dębowy.

Źródła historyczne wzmiankują o istniejącym na wierzchołku Radogostu grodzisku lub zameczku średniowiecznym. Jego resztki zostały zniszczone podczas budowy w 1893 r. wieży widokowej, o neogotyckiej formie.

Obiekt ma 22 m wysokości, wybudowany został na planie koła. Na szczyt wieży prowadzą spiralne schody.

Widok z wieży obejmuje pełną panoramę, w pogodne dni można dojrzeć nawet Karkonosze i Masyw Ślęży.

Na parking można wrócić wygodnym duktem schodzącym po południowym zboczu (zielono znakowana ścieżka przyrodnicza). Po drodze warto zwrócić uwagę na rosnącego po lewej stronie samotnego buka.

Na skraju lasu docieramy do czerwonego szlaku turystycznego, tam skręcamy w lewo. Po ok. 100 m możemy podziwiać drugi, pomnikowy szpaler złożony z 43 daglezji zielonych.

Obwód pni pomnikowych daglezji wynosi od 80 do 190 cm, wysokość ponad 20 m, wiek 40 – 80 lat.

Jedną z ostatnich daglezji obejmuje swymi gałęziami rosnąca obok lipa.

lipa-obejmujaca-daglezje-zielona

Skręcając za szpalerem w lewo i idąc wzdłuż granicy lasu, dotrzemy do wiaty turystycznej i leżącego niżej parkingu. Nieśpieszny spacer opisaną trasą nie powinien nam zająć więcej niż 1,5 godziny.