Wyszanów – pomnikowe drzewa u ujścia Baryczy.

Barycz – największy prawobrzeżny dopływ Odry – to rzeka o długości 133 km, płynąca przez fragment Wielkopolski i północną część Dolnego Śląska. Obszar źródliskowy rzeki znajduje się w okolicach Ostrowa Wielkopolskiego, później płynie leniwie w kierunku zachodnim przez zabagnione tereny, mijając kolejno miejscowości: Przygodzice, Odolanów, Milicz, Sułów, Żmigród i Wąsosz. Nad Baryczą znajdują się ogromne kompleksy stawów hodowlanych (Stawy Przygodzickie, Możdżanowskie, Milickie), raj dla ptactwa wodno – błotnego. W celu ochrony unikalnego bogactwa przyrodniczego powołano największy w Polsce Park Krajobrazowy Doliny Baryczy, o powierzchni aż 870, 4 km².

Barycz uchodzi do Odry w pobliżu Wyszanowa – niewielkiej wsi w gminie Szlichtyngowa (pow. wschowski, lubuskie) – zlokalizowanej niedaleko granicy z woj. dolnośląskim. We wsi można odnaleźć ciekawe ruiny kościoła z XVI w.

Po dawnym pałacu pozostał tylko budynek bramny na terenie folwarku.

W pobliżu znajduje się zarastający park podworski, z drzewostanem złożonym głównie z rodzimych gatunków liściastych. W środkowej części parku, przy drodze biegnącej wzdłuż założenia, rośnie pomnikowa lipa szerokolistna o obwodzie 350 cm.

Lipa o podobnych rozmiarach rośnie bliżej południowej krawędzi parku.

Idąc dalej drogą za pomnikową lipą, dojdziemy do zrujnowanego mauzoleum rodziny Gilka – Bötzow.

Ze skarpy w okolicach mauzoleum można popatrzeć na rozlewiska  Baryczy.

Dwa pomnikowe dęby rosną w zabagnionym terenie leśnym (oddz. 323a), po drugiej (południowej) stronie Baryczy. Do drzew najłatwiej trafić z wału przeciwpowodziowego przeciętego drogą do Świerczowa. Idziemy wałem wzdłuż szpaleru obsadzonego sędziwymi dębami aż do krańca lasu. Następnie schodzimy w dół w kierunku Baryczy i w lesie między starorzeczami szukamy 2 rosnących obok siebie dębów.

GPS N 51°41′14″ , E 16°16′29″

Pomnikowe okazy mierzą w obwodzie 417 i 376 cm. Pień jednego z dębów jest mocno uszkodzony.

Dwa pomnikowe dęby rosną na niewielkich terenach leśnych porastających prawy brzeg Odry. Pierwszy z nich rośnie na skraju zagajnika, tuż obok drogi gruntowej.

GPS N 51°40′34.5″ , E 16°15′48.7″

Obwód pomnikowego debu wynosi 364 cm, wysokość 26 m.

Drugi, znacznie okazalszy dąb, rośnie ok. 100 m na południowy – zachód od pierwszego. Jego obwód wynosi 534 cm, wysokość drzewa 29 m.

GPS N 51°40′33.2″ , E 16°15′53.5″

W pobliżu nie brakuje innych sędziwych dębów o walorach pomnikowych. Poniżej zdjęcie okazu rosnącego przy starym sadzie.

Pomniki przyrody w Okmianach (gm. Chojnów, pow. legnicki).

Okmiany to duża wieś położona we wschodniej części gminy wiejskiej Chojnów i powiatu legnickiego (dolnośląskie). Zabudowania miejscowości ciągną się południkowo na długości ponad 4 km. Wieś jest dobrze skomunikowana z pozostałą częścią Dolnego Śląska – w północnej części sioła znajduje się duża stacja kolejowa, tuż obok przebiega droga krajowa 94, łącząca się kilometr dalej ze zjazdem z Autostrady A-4 (węzeł Krzywa). Przy stacji kolejowej ma swój początek czarno znakowany szlak turystyczny prowadzący do Zamku Grodziec (gm. Zagrodno). Naprzeciw stacji kolejowej zlokalizowany jest również pałac w Okmianach.

Budowlę otacza park ze starodrzewem, jednak brak tu okazów ze statusem pomnika przyrody.

W środkowej części Okmian stoi kościół parafialny (dawniej ewangelicki) p.w. Matki Bożej Różańcowej z 1771 r.

 Niedaleko kościoła, obok plebani (dom nr 63), rośnie pomnikowy jesion wyniosły „Jacek”.

GPS N 51°15′19.7″ , E 15°47′13.3″

Drzewo mierzy w obwodzie 430 cm, wysokość okazu 31 metrów. Warto zwrócić również uwagę na rosnący bliżej plebani okaz cisa i jałowca.

Okazałe jesiony rosną też w szpalerze wzdłuż północnego ogrodzenia kościoła.

Blisko południowego krańca Okmian (obok domu nr 89 i przystanku autobusowego), w szpalerze złożonym z sędziwych lip, rośnie pomnikowy okaz lipy drobnolistnej o nazwie „Trzygłowa”.

GPS N 51°14′44.2″ , E 15°46′37.6″

„Trzygłowa” mierzy w obwodzie 400 cm, wysokość drzewa 18 m, wiek z tabliczki 250 lat.

Niedaleko pomnikowej lipy znajduje się drugi w Okmianach pałac.

Przed frontową ścianą pałacu znajduje się mocno przerzedzony park. Większe założenie parkowe znajduje się na tyłach pałacu.

W drzewostanie złożonym głównie z rodzimych gatunków liściastych wyróżnia się okaz sosny wejmutki.