Pomniki przyrody w Bełdowie (gm. Aleksandrów Łódzki).

Bełdów to wieś o rozproszonej zabudowie położona na terenie województwa łódzkiego, w powiecie zgierskim, w zachodniej części gminy Aleksandrów Łódzki. Miejscowość
oddalona jest o ok. 9 km od Aleksandrowa Łódzkiego i ok. 17 km od Zgierza. Krajobraz wsi to mozaika pól uprawnych i stawów hodowlanych, otoczona obszarami leśnymi (od południa i zachodu to tzw. Lasy Bełdowskie). Bełdów to również jedno z najciekawszych w woj. łódzkim skupisk pomnikowych drzew. Dobrym punktem wyjściowym do zapoznania się z nimi jest kościół parafialny pw. Wszystkich Świętych.

Świątynia w stylu neorenesansowym powstała w 1901 r. na miejscu wcześniejszych budowli. Z pięciu pomnikowych wiązów szypułkowych rosnących przy kościele pozostały trzy, ale tylko dwa posiadają status pomnika przyrody. Obwód okazów to 534 i 520 cm, wysokość 19,5 i 21 metrów.

GPS N 51°49′38″ , E 19°11′06″

Przy zakręcie drogi, 300 m na zachód od kościoła, rośnie pomnikowy okaz dębu szypułkowego (obok posesji nr 68).

GPS N 51°49′46″ , E 19°10′52″

Obwód dębu na wysokości pierśnicy to 425 cm. Na pniu poniżej tabliczki zamocowano niewielką kapliczkę z wizerunkiem Matki Boskiej..

Przy pobliskim stawie – „Łowisku u Michasia” – rośnie kolejny pomnikowy dąb, o wyjątkowo szerokiej koronie. Obwód drzewa to 648 cm, wysokość 24 m.

GPS N 51°49′42.5″ , E 19°10′38″

W pobliskim parku otaczającym zrujnowany pałac rośnie wiele okazałych drzew, w tym pomnikowa topola o obwodzie 705 cm. Niestety teren parku był zamknięty i nie udało mi tam dostać. Zdjęcia topoli pod tym adresem. Wracamy na drogę i wkrótce docieramy do skrzyżowania: w lewo droga do Malanowa, my zaś prosto w kierunku Dzierżanowa. 380 m za skrzyżowaniem spoglądamy w lewo i podziwiamy rosnący w polu pomnikowy okaz dębu o obwodzie 516 cm (ok. 150 m od drogi).

GPS N 51°49′42.8″ , E 19°10′03″

150 m dalej, przy rozwidleniu dróg do Sarnowa i Dzierżanowa, znajdziemy 5 pomnikowych dębów o obwodach 350, 270, 300, 270, 270 cm. Niestety drzew nie oznakowano stosowną tabliczką.

GPS N 51°49′49″ , E 19°09′56″

Wracamy do skrzyżowania i skręcamy w prawo, w drogę do Malanowa. Wypatrujemy rosnących po lewej stronie szosy dwóch pomnikowych dębów (obok posesji 83). To najpiękniejsza para dębów jaką kiedykolwiek widziałem, o szacunkowym wieku 350 lat.

GPS N 51°49′17″ , E 19°10′06″

Grubszy okaz posiada pień, który na wysokości ok. 3 m rozdziela się na trzy potężne konary. Obwód mierzony nieprawidłowo na wysokości pierśnicy wynosi aż 830 – 840 cm, w najwęższym miejscu na pniu (wys. 0,8 m) mierzy 760 cm i taki obwód uznano za oficjalny.

Drugi okaz posiada bardziej regularny pień o obwodzie 623 cm.

Kolejne pomnikowe dęby rosną na skraju lasu i pola uprawnego. Aby do nich trafić, należy jechać dalej szosą w kierunku Malanowa, na granicy lasu odnaleźć drogę w prawo, poprowadzoną na zachód, skrajem zwartego zadrzewienia i pól uprawnych. Pierwszy dąb rośnie ok. 700 m od szosy, 20 m od ściany lasu. Obwód drzewa wynosi 490 cm, wysokość 21 m, niestety stan zdrowotny drzewa należy uznać za zły.

GPS N 51°49′21″ , E 19°09′16″

Pięć następnych dębów oznaczonych stosowną tabliczką rośnie 150 m dalej, odległość między poszczególnymi okazami to kilkanaście do kilkudziesięciu metrów. Poszczególne okazy mierzą w obwodzie 400, 315, 270, 300, 310 cm.

Gdy wrócimy z powrotem na szosę, warto wybrać się do pobliskiej Trupianki. W miejscowości tej znajduje się remiza strażacka, a w lesie, 330 m na południe od niej leży potężny głaz narzutowy – pomnik przyrody. Opisałem go dokładnie w poprzednim artykule.

Pomniki przyrody we wsi Kamionacz (gm. Warta, łódzkie).

Kamionacz to wieś położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Warta (12 km na północ od Sieradza). We wsi znajduje się zabytkowy drewniany kościół oraz bezstylowy dwór z XIX w. (do niedawna budynek szkoły).

Chociaż sam dwór jest nieużytkowany, to miejsce to tętni życiem. W nowo wybudowanym kompleksie budynków o nazwie „Dwór Kamionacz” mieści się restauracja, pensjonat, sala weselna/konferencyjna, plac zabaw.

Całość otacza zadbany park w stylu angielskim o powierzchni ok. 5 ha.Posiada zarówno rozległe połacie trawnikowe, jak i ocienione miejsca z kanałami wodnymi, stawami, stylowymi mostkami i pomostami.

W drzewostanie parku przeważają rodzime drzewa liściaste. Statusem pomnika przyrody uhonorowano tu 5 egzemplarzy drzew. Dwie pomnikowe sosny czarne o obwodach 265 i 261 cm rosną w północno – wschodnim narożniku założenia parkowego, tuż za bramą wjazdową.

W promieniu 100 m, w rzadkim zadrzewieniu na wysokości budynku byłej szkoły, rośnie pierwszy z pomnikowych jesionów wyniosłych o obwodzie 320 cm.

Drugi jesion o statusie pomnika przyrody rośnie na skraju zadrzewienia, obok stawu. Obwód drzewa wynosi 501 cm, wysokość 28 m, wiek ok. 230 lat.

Piątym pomnikiem przyrody w parku jest okaz dębu szypułkowego o obwodzie 470 cm, rosnącego przy figurze Matki Boskiej.

Najciekawszy pomnik przyrody rośnie jednak poza parkiem. To ogromny dąb szypułkowy o nazwie „Kamionacz”, jeden z najgrubszych przedstawicieli tego gatunku w województwie łódzkim (grubszy od niego rośnie w Krzętowie). Drzewo rośnie przy drodze gruntowej prowadzącej wzdłuż północnego ogrodzenia parku, ok. 60 m od jego narożnika.

GPS N 51°40′26.3″ , E 18°42′42.5″

Obwód tego przepięknego dębu wynosi 779 cm, wysokość 23.5 m, szacowany wiek 400 lat.

130 m za dębem „Kamionacz”, przy skrzyżowaniu polnych dróg, rośnie jeszcze jeden pomnikowy dąb o obwodzie 450 cm.