Pomniki przyrody w Wąsoszu (pow. górowski, dolnośląskie).

Miasto Wąsosz (siedziba gminy miejsko – wiejskiej) położone jest w północnej części województwa dolnośląskiego, w powiecie górowskim. To stara osada, która prawa miejskie otrzymała w 1290 r., dotkliwie zniszczona w 1945 r. utraciła je i ponownie odzyskała w 1984 r. Historyczna część miasta została ulokowana w widłach Baryczy i Orlej. Na miejscu dawnego grodu książęcego w XIV w. wzniesiono murowany zamek otoczony fosą (ul. Zamkowa), wielokrotnie przebudowywany w późniejszych latach. Ostatnia przebudowa miała miejsce w 1924 r. i taka data widnieje na głównym portalu wejściowym.

W parku zamkowym zachowały się nieliczne, stare egzemplarze drzew. Ochroną pomnikową objęto okaz dębu szypułkowego, rosnącego tuż za ogrodzeniem, przy ul. Parafialnej.

GPS N 51°33′41.6″ , E 16°41′33.5″

Dąb mierzy w obwodzie 434 cm, wysokość drzewa 28 metrów, wiek (rejestr RDOŚ) ok. 380 lat.

Obok zamku stoi neogotycki  kościół św. Józefa Oblubieńca NMP zbudowany w latach 1893-1894 dla katolików.

Starsza, gotycka świątynia pw. Niepokalanego Serca NMP, która do 1945 r. służyła ewangelikom, stoi po drugiej stronie zamkowego parku, przy ul. Parafialnej. Ściany tej świątyni udekorowane są bogatą kolekcją płyt nagrobnych i epitafijnych.

Na placu obok kościoła rośnie ciekawy okaz dębu oplecionego bluszczem.

Jak wspomniano wcześniej, Wąsosz poniósł duże straty w wyniku działań wojennych w  1945 r. Zniszczeniu uległ wtedy ratusz oraz cześć kamienic w rynku. Zachowane fragmenty historycznego centrum miasta mimo tego prezentują się znakomicie i warte są zobaczenia.

Drugi pomnikowy dąb w Wąsoszu rośnie na terenie Szkoły Podstawowej im. Bolesława Chrobrego, zlokalizowanej przy ul. Aleja Niepodległości 10. Drzewo rośnie w narożniku boiska szkolnego, tuż za ogrodzeniem, od strony ul. Zacisze.

GPS N 51°34′01.8″ , E 16°41′54.5″

W wyniku ogłoszonego w 2006 r. szkolnego konkursu drzewo uzyskało imię Dębosław Chrobrek.

Dąb mierzy w obwodzie 360 cm, wysokość drzewa 22 m, szacowany wiek ok. 160 lat.

W gminie miejsko – wiejskiej Wąsosz znajduje się ponad 40 egzemplarzy pomnikowych drzew. Najgrubszy z nich – platan klonolistny o obwodzie 720 cm rosnący we wsi Lechitów, będzie tematem kolejnego artykułu.

Pomnikowe dęby we wsi Wysoka (gm. Nowogród Bobrzański, lubuskie).

Wysoka to wieś położona na prawym brzegu Bobru, w północno – zachodniej części gminy Nowogród Bobrzański (pow. zielonogórski, lubuskie). We wsi znajduje się zabytkowy kościół pod wezwaniem św. Teresy od Dzieciątka Jezus z XIV w., przebudowany w XIX w. Budowlę wzniesiono z kamienia z dodatkiem cegły oraz rudy darniowej.

Obok świątyni znajduje się ogrodzony plac zabaw (widoczny w dolnej części pierwszego zdjęcia), wzdłuż jego płotu biegnie gruntowa droga, przy której znajduje się grupowy pomnik przyrody – skupienie 6 dębów szypułkowych o obwodach 635, 435, 370, 455, 500, 560 cm. Pierwszy dąb rośnie przy zakręcie drogi, ok. 150 m od ul. Bogaczowskiej.

Drugi okaz rosnący kilkanaście metrów obok, znajduje się w równie opłakanym stanie, jak płot który go otacza.

Trzeci dąb stoi na łące, kilka metrów od drogi. Jego pień gęsto porasta bluszcz pospolity.

Kolejny dąb o najmniejszym obwodzie, rośnie przy drugim zakręcie drogi, 30 m za strumieniem.

Piąty okaz to wysoki na prawie 30 m dąb, z charakterystyczną blizną na pniu.

Ostatni dąb rośnie przy rozwidleniu dróg otoczony walącym się płotkiem.

Odległość między pierwszym a ostatnim dębem w grupowym pomniku przyrody wynosi ok. 240 m. 1600 m w linii prostej na zachód od grupy pomnikowych dębów rośnie dąb „Kazik” opisany w poprzednim artykule. Aby do niego trafić trzeba przejechać przez mosty na Bobrze i na Kanale Dychowskim i skręcić w drogę do Nowogrodu Bobrzańskiego. Pomnikowy dąb ujrzymy po prawej stronie, po przejechaniu 200 m.