Arboretum w Lipnie (gm. Niemodlin, opolskie).

Pod koniec XVIII w. właściciel dóbr niemodlińskich hrabia Jan Nepomucen Karol Praschma postanowił przekształcić dawny zwierzyniec na modny w tym czasie park krajobrazowy w stylu angielskim. Cześć rozległego założenia przeznaczył na stworzenie parku dendrologicznego z kolekcją drzew ze strefy umiarkowanej Ameryki Północnej, Azji, Europy Południowej. Obecnie arboretum (4,18 ha) znajduje się w administracji Nadleśnictwa Tułowice, jest ogólnodostępne (darmowe) w porze dziennej, przez cały rok. Dojazd do arboretum jest dobrze oznakowany (najłatwiej trafić z Niemodlina ul. Daszyńskiego), na miejscu obok zabytkowego budynku przygotowano parkingi.

GPS N 50°36’58” , E 17°36’16”

Spacerując wytyczoną ścieżką przyrodniczą możemy się zapoznać z 95 gatunkami drzew i krzewów.

Przez arboretum przepływa strumień, nad którym przerzucono kilka uroczych mostków.

Ozdobą arboretum w Lipnie jest kolekcja różaneczników, szczególnie pięknych w okresie kwitnienia.

Przy ogrodzeniu arboretum ustawiono wieżę widokową, z której można podejrzeć staw Zofia.

Statusem pomników przyrody w arboretum uhonorowano 4 okazy drzew: żywotnik olbrzymi, jałowiec wirginijski, tulipanowiec amerykański, miłorząb dwuklapowy. Przyjmuje się, że zostały one posadzone w pierwszych latach istnienia parku dendrologicznego (ok. 1782 r.) i w obrębie swojego gatunku należą do najstarszych egzemplarzy w Polsce. Wyjątkowo okazale prezentuje się pomnikowy żywotnik olbrzymi, rosnący nad strumieniem, tuż przy wejściu do arboretum.

Drzewo mierzy w obwodzie 442 m, wysokość okazu 34 m, wiek ok. 230 lat.

W pobliżu żywotnika rośnie prawdopodobnie najstarszy w Polsce okaz jałowca wirginijskiego. Drzewo – pomnik przyrody – mierzy w pierśnicy 218 cm, wysokość jałowca 28 metrów.

Dziwnym pokrojem charakteryzuje się pomnikowy tulipanowiec amerykański. Na wysokości 4 m z masywnego pnia wyrasta potężny konar, który u nasady przykryto daszkiem zabezpieczającym przed deszczem.

Tulipanowiec mierzy w obwodzie 485 cm, wysokość drzewa 32,5 m.

Ostatni pomnikowy okaz – miłorząb dwuklapowy – rośnie przy ogrodzeniu budynku dawnej leśniczówki. Dobrze widoczny jest również z okolicy parkingu.

Miłorząb posiada prosty pień o obwodzie pierśnicowym 258 cm, wysokość drzewa 28 m.

Pomniki przyrody w gminie Wołów.

Gmina miejsko – wiejska Wołów leży w odległości ok. 40 – 50 km na północny zachód od Wrocławia, w zakolu Odry, która stanowi jej południową i zachodnią granicę. Administracyjnie stanowi część województwa dolnośląskiego oraz powiatu wołowskiego. W strukturze użytkowania gruntów przeważają tereny rolnicze (49%), lasy stanowią 41% powierzchni. Bogate walory przyrodnicze gminy zostały podkreślone utworzeniem w 1994 r. Parku Krajobrazowego „Dolina Jezierzycy” (80% powierzchni PK leży na terenach gminy Wołów). Mimo tego lista pomników przyrody gminy Wołów jest stosunkowo krótka. W rejestrze figuruje 9 pomnikowych drzew i 3 głazy narzutowe. W mieście – siedzibie władz gminnych i powiatowych, pomnikiem przyrody jest piękny platan klonolistny. Rośnie on w parku przy ul. Piłsudskiego, naprzeciw Komendy Powiatowej Policji.

GPS N 51°20’12″ , E 16°38’34″

 

Platan mierzy w obwodzie 588 cm, wysokość drzewa 29 metrów.

Na starym cmentarzu ewangelickim w pobliskiej wsi Uskorz Mały pomnikiem przyrody jest … morwa biała. Na Dolnym Śląsku tylko 2 morwy białe objęto ochroną pomnikową (druga rośnie w Świdnicy).

GPS N 51°19’38″ , E 16°40’40″

Tutejszy okaz mierzy w obwodzie aż 407 cm (najstarsza morwa w Sulechowie ma 425 cm), wysokość drzewa 20 metrów. Mimo sędziwego wieku drzewo nadal owocuje.

Olbrzymi dąb szypułkowy rośnie na skraju lasu (oddz. 249f), przy cieku wodnym, ok. 350 m od drogi Proszkowa – Gródek.

GPS N 51°23’04″ , E 16°46’02″

Ten najgrubszy w gminie dąb mierzy w obwodzie 640 cm, wysokość okazu 30 metrów.

W pobliskich Siodłkowicach pomnikiem przyrody jest miłorząb dwuklapowy. Rośnie w centrum wsi, tuż przy zabudowaniach folwarcznych.

GPS N 51°23’22″ , E 16°45’02″

Pień tego okazu mierzy w pierśnicy 350 cm, wysokość drzewa 22 metry.

W zachodniej części Starego Wołowa istnieje park z wieloma sędziwymi drzewami. Pomnikiem przyrody jest tu ponoć jesion wyniosły o obwodzie 412 cm, jednak ze względu na brak oznakowania i stan zaniedbania parku (w lecie istna dżungla) nie udało mi się go jednoznacznie zidentyfikować.

Przy drodze Wrzosy – Rudno, obok stawów hodowlanych, rosną dwa pomnikowe dęby szypułkowe. Pierwszy o obwodzie 485 cm rośnie po prawej stronie drogi.

GPS N 51°21’35″ , E 16°34’44″

Drugi o obwodzie 477 cm rośnie nad brzegiem stawu , po lewej stronie drogi, w odległości ok 100 m od pierwszego.

GPS N 51°21’33″ , E 16°34’41″

Dość trudna do odnalezienia jest pomnikowa sosna pospolita „Matka”. Rośnie przy leśnej drodze (oddz. 238a) na południe od wsi Dębno, niedaleko stawów hodowlanych.

GPS N 51°19’07″ , E 16°32’17″

Okaz mierzy w obwodzie 292 cm, wysokość drzewa 24 metry.

Pomnikowy dąb szypułkowy o obwodzie 460 cm rośnie w lesie (oddz. 360f), przy drodze prowadzącej od wsi Prawików w kierunku starej przeprawy promowej na Odrze.

GPS N 51°14’13″ , E 16°30’07″

Pomniki przyrody nieożywionej w gminie Wołów reprezentują 3 głazy narzutowe leżące w Wołowie oraz na terenach leśnych przy miejscowościach Miłcz i Sławowice. Zostały dokładnie opisane w artykule „Pomnikowe głazy narzutowe w gminie Wołów„.