Pomnikowe drzewa w gminie Łęczyca (łódzkie).

Gmina wiejska Łęczyca (pow. łęczycki) leży w centralnej Polsce, w północnej części województwa łódzkiego. To typowo rolnicza gmina – użytki rolne zajmują w niej aż 85% powierzchni, użytki leśne to zaledwie 6% (niewielkie lasy znajdują się jedynie w południowo – zachodniej części gminy). Wobec powyższych faktów można podejrzewać, że lista pomników przyrody będzie krótka. Ochroną pomnikową w gminie Łęczyca objęto 3 pojedyncze egzemplarze drzew oraz aleję złożoną ze 163 lip drobnolistnych.

Pierwsze pomnikowe drzewo – wiąz szypułkowy o obwodzie 464 cm i wysokości 30 m – rośnie przy ogrodzeniu kościoła pw. Marii Magdaleny w Leźnicy Małej.

GPS N 52°02′29″ , E 19°05′26″

Pomnikowa lipa drobnolistna w Topoli Królewskiej znajduje się również na terenie kościelnym. Rośnie przy ogrodzeniu świątyni pw. św. Bartłomieja i jest dobrze widoczna z drogi.

GPS N 52°04′43.7″ , E 19°11′52.5″

Drzewo posiada rozdwojony pień o obwodach 330 i 280 cm, wysokość okazu to 26 m.

W pobliskiej Topoli Szlacheckiej, obok bramy gospodarstwa nr 57, rośnie pomnikowy kasztanowiec zwyczajny o obwodzie 360 cm.

GPS N 52°05′26.6″ , E 19°12′10.7″

Niestety, kasztanowiec porażony jest inwazyjnym szkodnikiem – szrotówkiem kasztanowcowiaczkiem. Larwy tego motyla żerując bardzo osłabiają drzewo, powodując nawet jego obumieranie. Zostawiają charakterystyczne plamy na liściach.

Pomnikowa aleja lipowa położona jest przy drodze gminnej nr 312309, na odcinku od DK 60 do przysiółka Gawrony – Majątek.

GPS N 52°06′31″ , E 19°14′25″ (początek)

Aleję tworzy ponad 160 drzew z gatunku lipa drobnolistna o obwodach pni mierzonych na wysokości pierśnicy : 147 – 283 cm.

Pomniki przyrody w mieście Łęczyca opisałem w poprzednim artykule.

Park przypałacowy we wsi Budzicz (gm. Prusice).

Budzicz to wieś o starym rodowodzie w gminie Prusice (pow. trzebnicki), położona ok. 800 m na południe od opisanych w poprzednim artykule Jagoszyc. O historii wsi i walorach przyrodniczych parku możemy się dużo dowiedzieć z ustawionych w kilku miejscach tablic.

Cennym zabytkiem w Budziczu był barokowy pałac, przebudowany i powiększony w 1908 r. Został on rozebrany ok. 1950 r., obecnie widoczne są jedynie zarysy fundamentów.

Do pałacu od strony wschodniej przylegało założenie parkowe powstałe na pocz. XIX w. Obecnie park (2,3 ha) jest zaniedbany i porośnięty samosiejkami, niemniej istniejące ścieżki parkowe ułatwiają jego poznawanie. Park w Budziczu jest wpisany do rejestru zabytków.

Najcenniejszym drzewem tego parku jest gigantyczny platan klonolistny, rosnący przy drodze, tuż przy wejściu do parku. Prawdopodobnie zrośnięty z 5 pni mierzy w obwodzie 920 cm (w rejestrze 820 cm, ale drzewo przecież rośnie). Jest najgrubszym pomnikowym platanem na Dolnym Śląsku i jednym z najgrubszych w Polsce.

GPS N 51°22′00″, E 16°54′52″

Jego wielkość można oszacować na zdjęciu dopiero wtedy, gdy ustawi się jakiś punkt odniesienia, np. autora tego tekstu.

W głębi parku można odnaleźć pomnikowy wiąz szypułkowy.

Obwód okazu wynosi 375 cm, wysokość drzewa 31 metrów.

Interesujący jest również szpaler wiekowych grabów pospolitych, warty objęcia ochroną pomnikową..

Pomnikami przyrody ustanowiono również buki pospolite w odmianie czerwonolistnej. Z 3 okazów zachował tylko jeden o statusie pomnika przyrody.

Buk mierzy 340 cm w obwodzie, wysokość drzewa 24 metry.