Pomniki przyrody w gminie Wojsławice (pow. chełmski, lubelskie).

Gmina Wojsławice leży w południowej części powiatu chełmskiego (lubelskie), we wschodniej części Wyżyny Lubelskiej, w subregionie zwanym Działy Grabowieckie. Siedzibą gminy jest byłe miasteczko Wojsławice (prawa miejskie utraciło w XIX w.), podkreślające swoją historyczną wielokulturowość istnieniem cerkwi, kościoła katolickiego i synagogi. W centrum wsi stoi wybudowany niedawno ratusz – siedziba władz gminnych.

Tereny gminy Wojsławice to miejsce akcji większości przygód Jakuba Wędrowycza, postaci literackiej występującej w opowiadaniach Andrzeja Pilipiuka. Pomnik Wędrowycza stoi na posesji prywatnej, przy drodze do Witoldowa i dalej do Kraśniczyna.

W krajobrazie gminy wyróżnia się duża ilość rozgałęzionych wąwozów, wyrzeźbionych w podłożu lessowym. Nierzadko wybijają w nich źródła , dwa z nich objęto ochroną pomnikową. Pierwsze z nich znajduje się na gruntach administracyjnych Wojsławic, drugie w we wsi nowy Majdan. Szczegółowe informacje na temat tych źródeł można odnaleźć w poprzednim artykule.

pomnikowe źródło w Wojsławicach

pomnikowe źródło w Nowym Majdanie

Pomniki przyrody ożywionej w gminie Wojsławice reprezentują 3 drzewa rosnące obok leśnictwa Wojsławice  (na północ od Wojsławic, przy drodze do Chełma). To para kasztanów jadalnych i tulipanowiec amerykański.

Pomnikowe okazy znajdziemy w pobliżu ogrodzenia, na prawo (po południowej stronie) od budynku leśniczówki. Rosnąc w zwarciu wykształciły długie pnie, pozbawione w dolnej części jakichkolwiek gałęzi. Kasztany jadalne mierzą w obwodzie 141 i 76 cm, wysokość drzew to 26 m.

Tulipanowiec amerykański mierzy w obwodzie 235 cm, wysokość drzewa 26 m. Zarówno tulipanowiec jak i kasztany jadalne zostały powołane do ochrony pomnikowej w 1986 r.

Oprócz tych pomnikowych, kilka innych okazów zasługuje na szczególną uwagę. Tuż przy kasztanach stoją pokaźne buki pospolite, rosnące tu na granicy swojego naturalnego zasięgu.

Przy samym ogrodzeniu rośnie potężna jodła pospolita.

Ciekawy jest również okaz czereśni o wyjątkowo grubym pniu.

Pomniki przyrody w Łagowie (pow. świebodziński, lubuskie).

Łagów to popularna miejscowość letniskowa (siedziba gminy) położona jest w centralnej części województwa lubuskiego, w powiecie świebodzińskim. Najstarsza część wsi znajduje się na przesmyku pomiędzy dwoma jeziorami – Łagowskim i Trześniowskim (Ciecz). Wjazdu do centrum strzegą dwie zabytkowe bramy: od zachodu Brama Marchijska z XVI – XVIII w., od wschodu Brama Polska z XV w.

Najważniejszym zabytkiem Łagowa jest górujący nad miejscowością zamek wybudowany przez joannitów w XIV w., w późniejszych wiekach przebudowany.

Z zamkiem sąsiaduje kościół  z XIX w. pw. św. Jana Chrzciciela, na jego terenie rośnie okazały dąb.

Drogą prowadzącą między kościołem a zamkiem dojdziemy do niewielkiego parku, ograniczonego brzegiem Jeziora Trześniowskiego. W zachowanym drzewostanie wyróżnia się kilka okazów, te najciekawsze posiadają tabliczki z nazwą gatunkową. W sezonie wegetacyjnym najbardziej fotogeniczny jest wspaniały buk w odmianie czerwonolistnej.

Wg rejestru w parku otaczającym zamek mają rosnąć 4 pomnikowe drzewa. Prawdopodobnie dwa z nich zostały wycięte, więc możliwe do odnalezienia są dwa egzemplarze: pomnikowy dąb oraz świerk.

Dąb szypułkowy posiada pień o obwodzie 435 cm, wysokość drzewa ok. 25 m, wiek 320 lat (C. Pacyniak).

Obwód pomnikowego świerka wynosi 260 cm, wysokość ok. 30 metrów.

By zobaczyć pomnikową lipę, należy przejść pod Bramą Marchijską i spacerować dalej ulicą B. Chrobrego. Lipa rośnie po prawej stronie drogi, na stromej skarpie przy budynku 9 (na wysokości ośrodka „Leśnik”).

Okaz mierzy w obwodzie 510 cm, wysokość drzewa ok. 25 m, wiek 256 lat (C. Pacyniak).

Na terenie Ośrodka Wypoczynkowego „Leśnik” zlokalizowany jest pomnikowy tulipanowiec amerykański.

Tulipanowiec mierzy w obwodzie 340 cm, wysokość okazu 23 m, wiek 220 lat.